Blijf je klachten houden na een ongeval, ook als is het jaren geleden?
Een adembenemende val of klap in de buik.
Een harde val op de rug of stuit.
Of een stevig nek- of hoofdletsel in de voorgeschiedenis.
In de praktijk zie ik het regelmatig: mensen die blijven rondlopen met restklachten.
Hoofdpijn, terugkerende nek-, schouder- of rugpijn…
Maar ook minder voor de hand liggende klachten zoals vermoeidheid, concentratieproblemen, slaapproblemen of buikklachten.
Wat ik vaak zie:
Ook als het letsel lang geleden is ontstaan, is herstel of vermindering van klachten nog steeds mogelijk.
De veerkracht van het lichaam is bijzonder, mits je de juiste structuur weet te vinden.
Juist omdat een ongeval soms al zo lang geleden is, wordt de link met de huidige klachten vaak niet meer gelegd.
Zelfs bij ernstig letsel — bijvoorbeeld een schedelbasisbreuk na hoofdtrauma — zien we dat de breuk zelf herstelt, terwijl restklachten kunnen blijven bestaan.
Naast de botbreuk kunnen er ook andere structuren in het hoofd betrokken zijn, zonder dat dit altijd zichtbaar is op aanvullend medisch onderzoek, zoals een CT- of MRI-scan.
Het lichaam kan dit soort impact blijven meedragen, vaak in dieper gelegen structuren — althans, dat is wat ik in de praktijk regelmatig tegenkom.
Juist daar ligt, in mijn ogen, de meerwaarde van osteopathie:
waarbij we het lichaam als geheel benaderen en geen structuur over het hoofd zien.
Uiteraard is herstel niet altijd volledig mogelijk.
Wel zien we in de praktijk vaak dat klachten kunnen verminderen of veranderen.
Dit betekent niet dat osteopathie altijd dé oplossing is, maar het kan in veel gevallen wel een waardevolle aanvulling zijn die niet over het hoofd gezien mag worden — zeker wanneer klachten blijven bestaan ondanks eerdere behandelingen. In dat geval kan osteopathie een alternatief bieden.
