De geboorte was zonder noemenswaardige problemen verlopen. Toch was er bij deze baby van drie weken vanaf de geboorte sprake van een duidelijke voorkeurshouding naar rechts.
Ook tijdens de anamnese kwamen aanvankelijk geen bijzonderheden naar voren.
Tijdens mijn onderzoek viel vooral een verhoogde spanning op ter hoogte van het middenrif, het bindweefsel achter het borstbeen borstbeen en ter hoogte van de bovenste ribben.
Dat bracht me ertoe de moeder te vragen toch nog eens specifiek terug te denken aan de zwangerschap. Was er misschien een periode geweest met veel spanning, schrik of een gebeurtenis die letterlijk even de adem benam?
Na kort nadenken herinnerde ze zich een auto-ongeval rond de twintigste week van de zwangerschap. Ze was natuurlijk enorm geschrokken en vooral erg angstig geweest, omdat ze de baby daarna tijdelijk minder voelde bewegen. Gelukkig bleek uiteindelijk alles goed te zijn.
Kunnen we met zekerheid zeggen dat deze gebeurtenis de oorzaak was van wat ik tijdens mijn onderzoek voelde? Nee. Maar het is wel een verband dat ik interessant vind om mee te nemen en dat voor mij, vanuit mijn klinische ervaring, goed te verklaren is.
Is het belangrijk om dit soort verbanden te leggen? Misschien niet altijd essentieel. Toch merk ik in de praktijk dat relevante gebeurtenissen tijdens een eerste anamnese lang niet altijd spontaan worden genoemd. Niet omdat mensen ze niet meer weten, maar omdat ze op dat moment zelf de relatie met de klacht niet leggen.
Voor mij is dat waardevolle informatie. Het helpt me beter te begrijpen waarom het lichaam mogelijk op een bepaalde manier reageert. Maar ik merk ook dat het mensen vaak geruststelling geeft wanneer je bevindingen kunt uitleggen en mogelijke verbanden kunt leggen. In dit geval gaf het de moeder meer inzicht in wat er mogelijk bij haar baby speelde.
De reactie na de eerste behandeling was duidelijk. De eerste dagen was er tijdelijk meer reflux en duidelijke onrust. In de weken daarna nam de voorkeurshouding geleidelijk af.
Tijdens het tweede en laatste consult was de voorkeurshouding nog slechts minimaal aanwezig. We hebben ons toen vooral gericht op de resterende spanning van het bindweefsel rond het borstbeen en de bovenste ribben.
Een mooie casus met een duidelijk en snel resultaat.
