“Blessuregevoelig.” Een term die je in de sportwereld regelmatig hoort. Sportblessures zoals terugkerende spier- en peesklachten lijken soms ineens te ontstaan. Maar waarom ontstaan klachten juist nú? Waarom op dit moment? En waarom zijn sommige sporters zo blessuregevoelig?
Juist die vraag fascineert mij als osteopaat. Geen klacht is hetzelfde. Daarom onderzoek ik altijd het lichaam als geheel, zonder vooraf aannames te doen. Dat levert regelmatig verrassende inzichten op. Vaak blijkt de veroorzakende structuur zich in een andere regio te bevinden dan waar de sporter klachten ervaart. Juist daarom bestaat er voor mij ook geen standaardbehandeling.
Een tijd terug zag ik een 20-jarige voetballer met terugkerende hamstringklachten, afwisselend links en rechts. Tijdens het onderzoek viel vooral een verhoogde spanning op in het diepere bindweefsel ter hoogte van de 10e borstwervel. Maar dan blijft de vraag: waarom is die verhoogde spanning daar ontstaan? In het gesprek kwam naar voren dat hij enkele jaren eerder een forse val had gemaakt op een trampoline, waarbij zijn rug dubbelklapte. Mogelijk heeft het lichaam dit lange tijd weten te compenseren, totdat de belastbaarheid uiteindelijk onvoldoende werd om de sportbelasting volledig op te vangen.
Wanneer het lukt om de onderhoudende factor te achterhalen, zie je vaak dat het lichaam verrassend snel kan herstellen. Zo ook in dit geval: na twee behandelingen namen de klachten duidelijk af en kon hij zijn trainingen weer hervatten. De maanden erna bleef hij klachtenvrij.
Voor mij onderstreept dit opnieuw het belang van het vinden van de structuur die werkelijk aan de basis van de blessure ligt. Tegelijkertijd zie ik in de praktijk regelmatig dat een gebied waarin eerder fors trauma heeft plaatsgevonden gevoeliger kan blijven voor nieuwe impactmomenten.
Zeker binnen de sport, waar een nieuwe prikkel — zoals een knie in de rug tijdens een duel — soms voldoende kan zijn om oude compensatiepatronen opnieuw zichtbaar te maken.
Juist binnen de (top)sport kan deze manier van kijken waardevol zijn, omdat kleine fysieke beperkingen invloed kunnen hebben op herstelvermogen, belastbaarheid en prestaties. Mooi om te zien dat steeds meer sporters de weg naar de osteopathie weten te vinden. Uiteindelijk blijft voor mij hetzelfde centraal staan: luisteren naar het lichaam en nieuwsgierig blijven naar het verhaal achter de klacht.
