Mensen zijn vaak erg gehecht aan hun dieren. Of het nu gaat om veetelers of particulieren met honden, katten of konijnen — dieren spelen voor veel mensen een belangrijke rol in het dagelijks leven. Maar zoals bij zoveel dingen kunnen er ook minder zichtbare nadelen aan verbonden zijn, zeker wanneer dieren ziek zijn of drager zijn van bepaalde infecties.
Op 6 juni zag ik een jonge vrouw van 30 jaar die al jarenlang kampte met chronische luchtweginfecties. Soms had zij wel vier keer per jaar een infectie waarvoor telkens antibiotica nodig waren.
Tijdens mijn onderzoek kwam de luchtpijp naar voren als de belangrijkste betrokken structuur. Volgens mijn bevindingen was er sprake van een chronische irritatie aan de binnenwand van de luchtpijp. Ik kreeg het vermoeden dat deze irritatie ooit was ontstaan door het inademen van een biochemische stof, waarschijnlijk rond haar twintigste levensjaar.
Toen ik haar daarnaar vroeg, vertelde patiënte dat zij op die leeftijd een jaar lang had gewerkt in een dierenwinkel. Later bleek dat deze winkel gesloten werd vanwege illegale handel in exotische dieren. Er zouden onder andere poolvossen en bijzondere kattensoorten uit verre landen zijn verhandeld voor verzamelaars in het Midden-Oosten.
Het is goed mogelijk dat deze dieren allerlei ziekteverwekkers bij zich droegen. Waarschijnlijk waren zij bovendien niet medisch gecontroleerd voordat zij in contact kwamen met mensen.
Ik heb patiënte drie keer behandeld. Vooral na de eerste behandeling reageerde haar lichaam opvallend sterk: zij moest veel meer hoesten dan normaal. Dat soort reacties zien we soms wanneer het lichaam begint op te ruimen en opnieuw probeert balans te vinden.
Na drie behandelingen ging het duidelijk beter. In overleg hebben we toen besloten de situatie eerst enige tijd aan te kijken en na vier maanden opnieuw te evalueren.
Dit soort verhalen laat zien dat chronische klachten soms een oorzaak hebben die jaren eerder is ontstaan en waar iemand zelf niet direct meer aan denkt. Binnen de osteopathie proberen we daarom niet alleen naar de symptomen te kijken, maar vooral naar de mogelijke oorsprong van de klacht en de manier waarop het lichaam daarop heeft gereageerd.
