Regelmatig kreeg ik de vraag of ik het niet jammer vond om de manuele therapie en sportfysiotherapie achter me te laten.
Zelf heb ik dat nooit zo ervaren. Voor mij komt binnen de osteopathie juist alles samen. Mijn brede achtergrond in de fysiotherapie heeft mij gesterkt in mijn ontwikkeling als osteopaat. De osteopathie heeft mij geleerd om breder naar klachten te kijken, het lichaam als één geheel te benaderen en – misschien wel het belangrijkste – de primaire disfunctie te achterhalen.
Door deze oorzaak te behandelen kan de natuurlijke herstelkracht van het lichaam optimaal worden ondersteund. Als osteopaat ben ik allround en behandel ik baby’s, kinderen, volwassenen, sporters en niet-sporters.
Juist die variatie maakt mijn werk zo interessant en uitdagend. Bovendien blijf je in dit vak altijd leren. Iedere dag laat het lichaam je weer iets nieuws zien en deze ontwikkeling stopt eigenlijk nooit.
Wat ik daarbij bijzonder blijf vinden, is dat juist een subtiele en doelgerichte benadering vaak de grootste veranderingen kan geven. Die continue ontwikkeling is precies wat dit vak voor mij zo mooi maakt. En hoeveel er nog te leren valt, blijft mij iedere dag weer fascineren.
