Een bekende uitspraak van A.T. Still, grondlegger van de osteopathie, is ‘Find it, Fix it and leave it alone’.
Osteopathie werkt vanuit het zelfherstellend vermogen van het lichaam: we zoeken de structuur met het grootste bewegingsverlies, herstellen die — en laten het lichaam verder zijn werk doen.
Afgelopen week werd ik er weer aan herinnerd hoe afhankelijk dit proces is van de omstandigheden waarin het lichaam mag herstellen. Dit keer zag ik een 66-jarige vrouw die al vijf jaar kampt met aanhoudende pijn in de buikwand. Klachten die waren ontstaan na een operatie vanwege nierkanker. Ondanks verschillende medische trajecten, onder andere voor ACNES, bleef de buikpijn aanwezig.
Tijdens mijn onderzoek viel vooral de hoge spanning op in het rechter crus van het diafragma. Mevrouw vertelde dat ze vlak na de operatie hevig moest braken, met enorme pijn, waarna ze zelfs was flauwgevallen. Een moment dat mogelijk bepalend is geweest voor het ontstaan — of blijven bestaan — van de klachten.
Met een subtiele Balanced Membranous Tension (BMT) techniek ben ik de behandeling gestart. De eerste week gaf de klassieke nawerking, met een toename van de herkenbare klachten, maar daarna zette verbetering door: een duidelijke afname van de buikpijn. We planden nog één behandeling, een maand later.
Tot mijn verrassing vertelde mevrouw dat dit keer geen verbetering was opgetreden. Dat roept vragen op: waarom wijkt het beloop af?
En je gaat dan toch twijfelen aan je eigen handelen. Maar tijdens het onderzoek vond ik dezelfde spanning in het rechter crus. Ik vroeg haar nog eens rustig na te denken: was er iets bijzonders gebeurd? Niet de gewone dagelijkse stress, maar iets dat het systeem écht raakt?
Pas toen herinnerde ze zich een hevige pijn aan de rechter borst kort na de vorige behandeling. Dit leidde tot een consult bij de huisarts en aanvullend onderzoek. Hoewel er niets afwijkends gevonden werd, bracht het bij haar – begrijpelijk, gezien haar voorgeschiedenis – flinke angst met zich mee. En angst remt herstel.
Dat inzicht maakte het afwijkende beloop ineens logisch. Met die duidelijkheid hebben we de behandeling herhaald. En ik heb er alle vertrouwen in dat het lichaam het deze keer weer goed kan oppakken.
Kortom, luister naar het lichaam, vertrouw op je aanpak en laat het lichaam zijn werk doen.
