Regelmatig zie ik patiënten die zich zorgen maken over hun klachten. Vaak blijkt die ongerustheid uiteindelijk niet nodig, maar ik begrijp heel goed waar deze vandaan komt. Zeker wanneer klachten spontaan lijken te ontstaan, lang blijven bestaan en onderzoeken geen duidelijke verklaring geven.
Wanneer een arts met behulp van bloedonderzoek, röntgenfoto’s, een CT-scan of MRI geen ernstige afwijkingen vindt, geeft dat natuurlijk opluchting. Maar als de klachten vervolgens blijven bestaan, blijft de patiënt toch met vragen zitten:
“Wat is er dan wél aan de hand?”
Op 19 augustus zag ik een patiënte met pijn aan de voorkant van de onderste ribben aan de rechterzijde. Onderzoek door haar arts had niets bijzonders opgeleverd. In principe hoefde zij zich dus geen zorgen te maken, maar de pijn bleef aanwezig — vooral tijdens het golfen, waarbij de draaiende beweging van de borstkas steeds meer klachten gaf.
Mijn onderzoek bracht aan het licht dat de pijn waarschijnlijk veroorzaakt werd door spanning in een gedeelte van het buitenste longvlies, dicht tegen de ribben aan.
Ik kreeg het vermoeden dat deze plaatselijke spanning het gevolg was van een oud letsel. Toen ik haar daarnaar vroeg, vertelde patiënte dat zij op vijftienjarige leeftijd tijdens het schoonmaken van een diepvrieskist van een krukje was gegleden. Daarbij kwam zij met haar borstkas hard terecht op de rand van de diepvries.
Zij herinnerde zich dat er destijds op de gemaakte röntgenfoto zelfs een ribbreuk was vastgesteld.
Op het moment dat duidelijk wordt waar een klacht mogelijk vandaan komt, ontstaat er vaak rust. Niet alleen weet ik als osteopaat beter welke structuur behandeld moet worden, ook voor de patiënt zelf is het belangrijk om het lichaam beter te begrijpen.
In dit geval viel er letterlijk een last van haar schouders. Zij hoefde zich geen zorgen meer te maken over een ernstige aandoening, maar begreep eindelijk waarom haar lichaam deze pijn bleef aangeven.
