Weer zo’n onschuldig probleem. Natuurlijk ga je er niet dood aan, maar het is voor een kind, die toch ook graag mee zou gaan op kamp of uit logeren wil gaan bij haar nichtje wel een groot sociaal probleem. Los nog van de overlast voor de ouders, want dat vinden de ouders vaak nog het minst vervelend. Nee, dat hun dochter niet overal aan mee kan doen of veel stress van tevoren ervaart als zij het toch weer een keer wil proberen.
Op 25 augustus zie ik zo’n meisje van 9 jaar. Het is vroeger wel goed gegaan, maar ergens is er iets gebeurd zodat zij nu met deze klacht zit.
Mijn onderzoek bracht aan het licht dat er met de blaas of de urinewegen in het algemeen als orgaan niets mis is. Het probleem zit volgens mij in het zenuwstelsel. Het zit hem in de controle van de blaas. s nachts gebeurt er iets waardoor het meisje bijvoorbeeld weer in haar broek doet. Van angst?
Het zou toch zomaar kunnen dat zij regelmatig weer een angstig moment, onderbewust, beleeft? In haar slaap?
Dus vraag ik maar weer eens of moeder kan herinneren dat haar dochter een keer ergens erg van geschrokken is. Een angstig moment heeft meegemaakt. Ik vermoed dat zij toen 6 jaar oud was.
Moeder weet mij te vertellen dat zij zich twee voorvallen weet te herinneren. De eerste betreft een moment tijdens een vakantie in Hongarije, waarbij patiënte al hard rennend door een glazen deur rende met glassplinters over haar hele lichaam tot gevolg en een ziekenhuisbezoek om deze splinters eruit te laten halen.
Verder is patiënte ook nog een keer op die leeftijd vast komen te zitten op een wc. Haar moeder kon de deur van buiten ook niet open krijgen en toen is patiënte heel erg in paniek geraakt.
Ik ga weer mijn best doen, want dat verdient dit meisje.
