Mensen weten een osteopaat steeds vaker te vinden vanwege spijsverteringsklachten. Denk hierbij aan diarree, obstipatie, onverteerd voedsel, veelvuldige aandrang en vaak naar het toilet moeten gaan. Dit is niet alleen erg ongemakkelijk in het dagelijks leven — bijvoorbeeld tijdens het autorijden op de snelweg of tijdens een voorstelling in het theater — maar gaat vaak ook gepaard met een verlies van belangrijke stoffen, zoals mineralen, of een slechte opname van noodzakelijke voedingsstoffen zoals vitamines en eiwitten. Dit kan leiden tot chronische vermoeidheid en een algemeen gevoel van niet fit zijn.
Veel mensen grijpen in zo’n situatie naar voedingssupplementen om tekorten aan te vullen. Toch is het vaak beter om de opname van het lichaam zelf te herstellen. Onze voeding bevat normaal gesproken voldoende noodzakelijke voedingsstoffen, maar wanneer de spijsvertering niet goed functioneert, kunnen deze stoffen niet goed in het bloed worden opgenomen.
Een praktijkvoorbeeld
Op 28 september zag ik een man van 32 jaar die al een jaar last had van darmklachten. Soms moest hij wel acht keer per dag naar het toilet. Vooral alcohol en vet eten provoceerden de darmen. Tijdens mijn eerste onderzoek kreeg patiënt opnieuw hevige darmkrampen en moest hij direct naar het toilet.
In het ziekenhuis was hij uitgebreid onderzocht. Zoals gebruikelijk werd eerst gekeken naar de darmen zelf. Er werd ontlasting onderzocht op bacteriën, schimmels en parasieten. Daarnaast werd een inwendig darmonderzoek uitgevoerd met een camera (coloscopie) en soms wordt daarbij ook een stukje darmwand weggenomen voor verder onderzoek (biopt). Ondanks alle onderzoeken werd geen duidelijke oorzaak gevonden.
Mijn onderzoek bracht echter aan het licht dat een gedeelte van de alvleesklier (pancreas) mogelijk de oorzaak van de klachten was. De pancreas maakt enzymen aan die noodzakelijk zijn voor de spijsvertering, maar dit proces leek niet goed te verlopen.
Volgens mijn bevindingen lag de oorzaak waarschijnlijk bij een belasting van de pancreas door een bacterie. Ik kon herleiden dat deze belasting rond zijn achtste levensjaar moet zijn ontstaan. Toen ik hiernaar vroeg, vertelde patiënt dat hij op die leeftijd tijdens een vakantie op de Canarische Eilanden twee weken ernstige diarree had gehad en daarvoor een arts had bezocht.
Het vermoeden bestaat dat destijds een diarree-remmend middel is gebruikt. Hoewel dat begrijpelijk is, kan hiermee het natuurlijke opruimmechanisme van het lichaam worden verstoord. Bacteriën krijgen dan mogelijk de kans om zich via kleine kanaaltjes vanuit de twaalfvingerige darm naar bijvoorbeeld de lever of de pancreas te verplaatsen, met langdurige gevolgen van dien.
Een vergelijkbaar verhaal
Dat dit geen uniek geval is, blijkt uit het verhaal van een andere patiënt die ik op 5 juni voor het eerst zag. Hij had al vijf jaar soortgelijke klachten. Onderzoek in het ziekenhuis liet wat leververvetting en enkele plekjes op de lever zien, maar gaf verder geen duidelijke verklaring voor de darmproblemen.
Ook bij deze patiënt wees mijn onderzoek op een bacteriële belasting, ontstaan rond zijn 25e levensjaar. Hij vertelde dat hij destijds twee jaar in Wit-Rusland werkte, in de hoofdstad Minsk. Kort voor Kerst kreeg hij daar een zware gastro-enteritis (maag-darminfectie) met hevige diarree.
Omdat hij een vliegticket naar Nederland had om de feestdagen met zijn familie door te brengen, moest de diarree koste wat kost worden gestopt. Via een kennis kwam hij snel terecht bij een arts, die Imodium voorschreef — een middel dat diarree direct stopt. De diarree verdween inderdaad snel, maar mogelijk met dezelfde gevolgen als bij de eerste patiënt.
Conclusie
Wanneer het natuurlijke mechanisme van het lichaam — het via diarree afvoeren van bacteriën — wordt onderdrukt, kan dat gevolgen hebben voor de lange termijn.
Daarnaast geldt dat wanneer onderzoeken van de darmen geen duidelijke oorzaak laten zien, dit niet automatisch betekent dat er geen verklaring voor de klachten bestaat. In beide gevallen speelde de pancreas een belangrijke rol. Bij de tweede patiënt konden de behandelingen zelfs al na drie sessies worden afgerond, waarna een controle na drie maanden volgde.
