“Het zal wel placebo zijn…”
Een gedachte die ik vaker hoor. En eerlijk? Het is een terechte vraag.
Hoe weet je of een behandeling het zelfherstellend vermogen écht stimuleert – en het niet slechts een tijdelijk placebo-effect is?
Voor mij zijn er twee belangrijke graadmeters:
1. De (vaak intense) nawerking in de eerste dagen na de behandeling
2. De evaluatie op langere termijn
Zoals in deze casus, waar ik echt energie van krijg.
Een 14-jarige fanatieke voetbalster kwam bij me met aanhoudende klachten in haar heup, lies en knie. Ze kampte hier al mee sinds haar 11e – blessurevrij spelen was allang niet meer vanzelfsprekend.
Safety-tests waren negatief. Eerdere medische trajecten hadden geen blijvend resultaat. Provocatietests van de heup riepen direct herkenbare pijn op. De rotatie bleek beperkt.
Mijn aandacht ging in eerste instantie naar het bindweefsel ter hoogte van de hersenstam – een gebied dat essentieel is voor spierspanning-regulatie.
Vermoedelijk veroorzaakt door een oud en pittig letsel: een val van een klimrek op 3-jarige leeftijd.
Na de eerste behandeling:
• Toename van pijn in lies, heup en knie
• Extreme vermoeidheid
• Opvallende warmte, drie dagen lang
Daarna: een duidelijke afname van pijnklachten.
In de daarop twee volgende sessies werkten we aan een intra osseuse spanning van het heiligbeen – vermoedelijk ontstaan na een val op een trampoline toen ze 7 was.
Ook hier een heftige reactie met een toename van lies- en kniepijn, gevolgd door structurele verbetering.
Vier maanden na het eerste consult: klachtenvrij.
